HINDI ALAM NG ASAWA KO NA BINILI KO ANG BUONG LUXURY RESORT GAMIT ANG $2 BILLION INHERITANCE KO—AKALA NIYA NANALO LANG KAMI SA RAFFLE. GINAWA AKONG ALILA NG KAPATID NIYA, PERO SUMABOG ANG GALIT KO NANG LUNURIN NG TATAY NIYA ANG 5-YEAR-OLD NAMING ANAK!
Desperada na akong isalba ang aming pagsasama ni Jason. Palagi kaming nag-aaway, at pakiramdam ko ay lumalayo na ang loob niya sa akin. Kaya nang makuha ko ang mana ko mula sa yumaong lolo ko sa States—na nagkakahalaga ng $2 Billion (Dalawang Bilyong Dolyar)—naisipan kong gumawa ng paraan.
Binili ko nang palihim ang Isla Del Fuego, ang pinakasikat at pinakamahal na private island resort sa Palawan.
Umuwi ako sa bahay na may dalang “fake voucher.”
“Hon! Tignan mo!” masaya kong sabi. “Nanalo ako sa raffle sa opisina! Isang linggong bakasyon sa Isla Del Fuego! Tayong dalawa lang at si Leo (anak naming 5 taong gulang). Perfect time ito para mag-bonding tayo!”
Tuwang-tuwa si Jason. Pero agad na nawala ang ngiti ko sa sunod niyang sinabi.
“Ayos ‘to! Sasabihan ko sina Mama, Papa, at si Ate Brenda. Matagal na silang hindi nakakapag-outing. Isasama natin sila!”
“P-Pero Hon…” tutol ko. “Para sa atin sana ‘to…”
“Ang damot mo naman!” sumbat ni Jason. “Minsan lang makaranas ng ganyan ang pamilya ko, ipagkakait mo pa? Libre naman eh!”
Wala akong nagawa. Pumayag ako para lang walang away.
Pagdating namin sa resort, imbes na magpasalamat, puro reklamo ang narinig ko.
Si Brenda, ang kapatid niyang matapobre (kahit wala namang trabaho), ay agad akong tinaasan ng kilay.
“Ano ba ‘yan, Cathy,” irap ni Brenda habang nakaupo sa poolside. “Ang init ng tubig! Kumuha ka nga ng yelo! At paypayan mo ako. Feelingera ka masyado, akala mo donya ka dahil nanalo ka lang sa raffle. Swerte mo lang ‘yan. Hampaslupa ka pa rin.”
Tumahimik lang ako. Kumuha ako ng juice at yelo. Inutusan niya ako na parang waitress. Si Jason? Walang imik. Hinahayaan lang niya akong alipustahin ng kapatid niya.
“Hayaan mo na, Hon,” bulong ni Jason. “Bisita sila eh.”
Tiniis ko lahat. Ang pangiinsulto ng biyenan kong babae na ang pangit daw ng taste ko sa pagkain. Ang utos ni Brenda na labhan ko daw ang swimsuit niya. Lahat nilunok ko para kay Jason.
Pero sa ikatlong araw, nagbago ang lahat.
Galing ako sa rest room nang makarinig ako ng iyak at sigaw mula sa kiddie pool. Boses ng anak ko.
“Ayoko na po! Lolo! Takot po ako! Mama!”
Tumakbo ako.
Nakita ko ang biyenan kong lalaki, si Mang Tomas. Hawak niya sa leeg ang anak kong si Leo. Pilit niyang inilulubog ang ulo ng bata sa tubig.
“Huwag kang duwag!” sigaw ni Mang Tomas habang nilulunod ang bata. “Lalake ka! Dapat marunong kang lumangoy!”
Nagpupumiglas si Leo, sumisinghap ng hangin, umuubo at lumulunok ng tubig.
“Lolo, tama na po!” iyak ni Leo.
Pero lalong diniin ni Mang Tomas ang ulo ng bata sa ilalim ng tubig.
“WALANG SILBI! Ang hina-hina mo! Mana ka sa Nanay mong tanga! Walang silbi!”
Nagdilim ang paningin ko. Nawala ang pagiging “mabait na asawa.” Lumabas ang pagiging Ina.
Tumakbo ako at buong lakas na tinulak si Mang Tomas. Tumalsik ang matanda sa pool.
Agad kong iniahon si Leo na nanginginig at ubo nang ubo. Niyakap ko siya nang mahigpit.
“Anong ginawa mo kay Papa?!” sigaw ni Jason na kakarating lang kasama si Brenda.
“Tinuturuan lang ni Papa lumangoy ang bata!” sigaw ni Brenda. “Napaka-OA mo! Sinaktan mo pa ang matanda!”
“Tinuturuan?!” sigaw ko pabalik, nanginginig sa galit. “Pinapatay niya ang anak ko! Tinawag niyang walang silbi ang apo niya habang nilulunod?!”
“Kasi lampa ang anak mo!” katwiran ni Jason. “Disiplina lang ‘yan!”
PAK!
Sinampal ko si Jason. Sa harap ng pamilya niya. Sa harap ng mga staff.
“Disiplina? Ang tawag diyan, pang-aabuso!” sigaw ko.
“Ang kapal ng mukha mo!” sugod ni Brenda. “Ikaw na nga lang ang nanlibre, ikaw pa may ganang manakit? Tandaan mo, voucher lang ang dala mo dito! Pwede kitang ipakaladkad sa guard palabas!”
“Guard!” sigaw ni Brenda sa mga security na papalapit. “Palabasin niyo ang babaeng ‘to! Eskandalosa!”
Lumapit ang Resort Manager kasama ang limang security guards. Seryoso ang mukha nila.
Ngumisi si Brenda at Mang Tomas. Akala nila, kakampi nila ang management.
“Yes, Ma’am?” tanong ng Manager.
“Paalisin niyo ang babaeng ‘to!” utos ni Brenda habang nakaturo sa akin. “Sinaktan niya ang guest niyo!”
Tumingin ang Manager sa akin. Yumuko ito nang mababa.
“Good afternoon, Madam President Catherine,” bati ng Manager nang puno ng respeto. “Ano po ang utos niyo?”
Natahimik si Brenda. Nalaglag ang panga ni Jason. Namutla si Mang Tomas na umaahon sa pool.
“M-Madam President?” nauutal na tanong ni Jason. “Cathy… anong ibig sabihin nito?”
Tumayo ako habang karga si Leo. Pinunasan ko ang luha ng anak ko at hinarap sila nang may malamig na tingin.
“Hindi ako nanalo sa raffle, Jason,” sabi ko. “Binili ko ang resort na ito gamit ang mana ko. Ako ang may-ari ng lupang tinatapakan niyo. Ako ang nagbabayad ng pagkain niyo. At ako ang pumipirma ng sweldo ng mga taong inuutusan ng kapatid mo.“
Tinignan ko si Brenda na parang hihimatayin sa gulat.
“Tinawag mo akong ‘trying hard’ at ‘hampaslupa’, Brenda? Pero sa ating dalawa, ikaw ang nakikisakay lang sa bakasyon na pera ko ang nagpapatakbo.”
Bumaling ako kay Mang Tomas.
“At ikaw… tinawag mong ‘walang silbi’ ang anak ko?”
Nilapitan ko ang matanda.
“Ang batang ‘yan ang sole heir ng bilyon-bilyong dolyar na ari-arian ko. Mas mahal pa ang kuko niya kaysa sa buhay niyo.”
Humarap ako sa Manager.
“Manager.”
“Yes, Madam President?”
“I want these people off my island. Now.” turo ko sa pamilya ni Jason. “Blacklist them. Siguraduhin niyong hindi na sila makakatapak dito kahit kailan.”
“Tek, Cathy! Asawa mo ako!” pagmamakaawa ni Jason, lumuluhod. “Sorry na! Hindi ko alam!”
“Alam ko, Jason. Hindi mo alam. At wala ka na ring aalamin pa dahil tapos na tayo.”
Kinaladkad ng mga security guards ang pamilya ni Jason. Rinig na rinig ang sigawan at sisihan nila habang sapilitan silang isinasakay sa bangka pabalik ng mainland—basa, gutom, at wala nang babalikang marangyang buhay.
Naiwan ako sa paraiso kasama ang anak ko. Payapa. Ligtas. At malaya sa mga taong walang ibang ginawa kundi abusuhin ang kabaitan ko.
